Deze zaterdag trek ik me terug in de tuin. Na een week met de nodige prikkels – twee heerlijke concerten en ook gewoon werken -is het fijn dat mijn agenda dit weekend blanco is. Geen afspraken, geen haast en het geeft ook tijd om stil te staan bij opnieuw een afscheid van een tuin.

De laatste weken in deze tuin zijn aangebroken. Gek idee wel. Maar tegelijkertijd kijken we uit naar het nieuwe huis, dat straks echt van ons samen is. Er zijn geen grote klussen meer. Ik wied wat onkruid, knip hier en daar dode bloemen weg, en geniet van wat er nog groeit en bloeit. Het is bewolkt vanochtend, maar straks komt de zon weer. Een mooi moment om even met jou een rondje door de tuin te maken. Te vertellen wat goed ging, wat wat minder liep, en waar ik van heb genoten.

Experimenteren met plantcombinaties

Nog voordat ik eind vorig jaar naar R. verhuisde, had ik al ’toestemming’ om in zijn tuin het een en ander te veranderen. Zo beplantte ik midden in de tuin een boomspiegel. Een border met bollen, vaste planten, een beetje experimenten. Vanaf het vroege voorjaar bloeiden de tulpen, daarna kwamen de alliums, nu prachtig als uitgebloeide silhouetten. De trommelstokjes (een kleiner alliumsoort) kwamen helaas amper op, terwijl ik er toch een heleboel had geplant. De vaste planten doen het wisselend. De verschillende geraniums blijven wat achter, de vrouwenmantel geeft minder bloemen dan gehoopt, maar de lavendel heeft het naar de zin. En schieten de verbena’s omhoog en zaaien zich enthousiast uit.

Of ik er een verklaring voor kan geven? Het is de plek denk ik. Een boomspiegel vraagt nu eenmaal om sterke planten die met droogte om kunnen gaan. Daar heb ik ze ook op uitgekozen. Toch, allles bij elkaar geeft deze border het vroege voorjaar kleur, en is dit zo’n combinatie die ik meeneem naar de nieuwe tuin.

Knoflook oogst

Het is zover. Dit is de tijd om de knoflook te oogsten die ik vorig jaar had geplant. Ik was hierover al te rade gegaan bij collega M. en gisteren was er ook een item over in het tuinprogramma Gardener’s world.

In de afgelopen weken zag ik de planten steeds groter worden. En als ik naar de grond keek, leek het me alsof er enorme bollen zich hadden ontwikkeld. Bij het oogsten bleek dat toch iets anders dan ik had voorgesteld. Een lichte teleurstelling maar hee mijn allereerste knoflookoogst, hoe cool is dat! Monty had ook een deels mislukte oogst. Gedeelde smart is halve smart, toch? Ik heb nog één knoflookplant in pot staan. Ik wacht nog even met het oogsten daarvan. Wie weet. Tuinieren is proberen, en het plezier zit ‘m vaak in het doen. Dit najaar ga ik opnieuw voor, dan in onze nieuwe tuin.

Soms gaan dingen goed… en soms wat minder

Zaaien en ik, het blijft een zoektocht. Mogelijk dat de zaden te koud hebben gestaan en dus te weinig kiemkracht hadden. Van alle gezaaide cosmea zijn er maar drie overgebleven. Hoe iel ze ook waren, ik gaf ze toch uiteindelijk een liefdevol plekje in de tuin met een stolpje tegen de nog koelere nachten. Maar toen die eenmaal weg was, bleken slakken (of vogels?) er ook van te houden. Foetsie. Gelukkig heb ik op de Chelsea Flower Show nieuwe zaden gekocht, voor een nieuwe ronde volgend jaar.

Andere dingen verrassen dan juist weer. Mijn appelboompje in pot doet het dit jaar wél weer en kan ik zeker 5 appels oogsten! De aardbeienplanten, meegenomen uit mijn vorige tuin, geven zoete vruchten. En de Agapanthus in pot zit vol knoppen. Mijn olijfboom heeft het wat lastig, lijkt het. Daar zal ik eens liefdevoller en vaker Spaans – of beter Italiaans – tegen gaan praten…

Dit voorjaar kocht ik alvast voor de nieuwe tuin een geranium ‘Rozanne’. Het voelde niet goed om deze in de (krappe) pot te laten staan tot de verhuizing. Eenmaal in de tuin, doet deze plant wat het altijd doet: volop bloeien. Die diep ik straks weer op om mee te verhuizen. Ook al weet ik dat in de nieuwe tuin veel van mijn favorieten staan. Als het lukt neem ik nog ook een stek mee van een andere geranium, die ik had meegenomen uit mijn vorige tuin. Als er iets is wat ik in de afgelopen jaren heb geleerd, is dat het meenemen van een stek of plant, een mooi ritueel is rondom het afscheid van een tuin.

Toch kriebelt het. Ik wil eigenlijk meteen aan de slag daar. Maar eerst komt het klussen, schilderen, dozen inpakken, uitpakken… De tuin wacht wel. En dat is helemaal oké.