Deze zomer las ik De dagen die komen, het tweede boek in Nederlandse vertaling van Mélissa da Costa. Haar eerste roman had me vorig jaar al helemaal gegrepen, dus toen ik dit boek in de boekhandel zag liggen, hoefde ik niet lang na te denken. Ook dit verhaal vond ik prachtig en daarom staat De dagen die komen centraal in dit boekenblog. Daarnaast vertel ik je over twee boeken van mijn favoriete feelgoodschrijfster Jenny Colgan. Lees je mee?
De dagen die komen – Mélissa da Costa
Elke keer als ik in de boekhandel was, bleef ik om dit boek heen draaien. Elke keer als ik iets te doen heb in de binnenstad ben, loop ik bijna automatisch even bij Van der Velde Boeken naar binnen. Eind juli met het idee: als deze zomer vooral in het teken staat van werken, dan mag ik mezelf best trakteren op een mooi boek. Ondanks de vele andere titels koos ik uiteindelijk voor deze van Mélissa da Costa. Vooral omdat haar roman Al het blauw van de hemel me vorig jaar zo had geraakt. En ook nu weer was ik erg gegrepen door dit boek, waarom dat vertel ik je zo. Eerst even kort waar het verhaal over gaat.
Amande had nooit gedacht dat pijn zo intens kon zijn. Ze trekt zich terug in een afgelegen huis in Auvergne (Frankrijk) om haar verdriet ten volle te beleven. De dagen volgen elkaar op, de zon schijnt uitbundig, maar Amande ziet het niet. Wanneer ze bij toeval op de tuinkalenders van de voormalige bewoonster van het huis stuit, besluit ze de oude, verwaarloosde tuin nieuw leven in te blazen. Met behulp van de handgeschreven aantekeningen van mevrouw Hugues gaat ze aan de slag. In de loop van de seizoenen put ze uit dit contact met de aarde de kracht om opnieuw te bloeien en zich open te stellen voor unieke ontmoetingen. En elke nieuwe dag wordt weer een belofte voor de toekomst.
Dit vond ik van het boek
Kortweg: ik vond het een prachtig boek. Het komt zeker in mijn top 5 van mooiste gelezen boeken dit jaar! Net als in haar vorige roman, is ook dit een verhaal van het leven. Vanaf het begin realiseer je dat de hoofdpersoon Amande een groot verdriet heeft te verwerken, maar het hoe en wat blijft in het begin nog onduidelijk. Langzaamaan ontvouwt zich dat aan je als lezer. Rouwverwerking is de hoofdmoot van het boek, maar door de vlotte schrijfstijl, voelt het beslist niet als zware kost.
Oké, ik zal eerlijk zijn. De extra reden waarom ik voor dit boek koos is dat tuinieren centraal staat. Het is bewezen dat tuinieren werkt als een effectief medicijn. Dat heb ik zelf ook ervaren in meerdere periodes in mijn leven. Ik vond het dan ook een mooi gekozen insteek over dat tuinieren troost biedt, pijn verzacht en helpt terug te komen bij jezelf. Hier kwam ook het wonder van zaaien en kiemen en nieuw leven ook mooi naar voren. Het hielp Amande om voorzichtig weer stappen te zetten in haar eigen leven. Een nieuwe koers te bepalen.
Heb je nu ook zin gekregen om deze roman te lezen? Leen het in de bibliotheek, haal het in de boekhandel of bestel online.
En dit las ik ook deze zomer
Toen ik in mei in Amsterdam was, viel bij een rondje over de boekenafdeling in de Bijenkorf een boek met knalroze cover in het oog. Het bleek een nieuw boek van Jenny Colgan te zijn en laat zij nu mijn favoriete schrijfster als het gaat om feelgood zijn! En ik ontdekte dat het boek een tweede deel is in de voor mij nieuwe serie Summer Skies. Omdat ik deze zomer ook behoefte had aan luchtig en lekker leesvoer, downloadde ik de beide boeken die in deze serie zijn verschenen. En ik werd niet teleurgesteld en beleefde fijne leesuurtjes met beide boeken. Hieronder
In Boven de wolken keert pilote Morag McGinty terug naar Carso, Schotland vanuit haar drukke leven in Londen. Nu haar grootvader niet meer kan werken heeft Morag geen andere keuze dan de lokale vliegroute over te nemen in zijn gammele, oude vliegtuig. Tot ze terechtkomt in een razende storm en een noodlanding moet maken op een afgelegen eiland. Gestrand, ver van de bewoonde wereld en helemaal alleen, hoewel… Naast ontelbare vogels woont er één man: Gregor Cameron, een norse ornitholoog. En het lijkt erop dat ze voorlopig met elkaar opgescheept zitten…
In het tweede deel Onder een roze hemel staat Gertie centraal, geboren en getogen in Carso. Ze is verlegen en een dromer, iemand die verlangt naar avonturen ver weg terwijl haar dagen vooral bestaan uit de bijeenkomsten van de plaatselijke breigroep en haar saaie baan in de supermarkt. Een onverwachte ontmoeting met twee oude klasgenoten zet haar leven op z’n kop. Vol verwachting grijpt Gertie de kans op een nieuwe baan, nieuwe vrienden – en misschien zelfs een nieuwe liefde.



