Rustig 2026 in. Dat klinkt als een goed voornemen. Vaak voelt een nieuw jaar als een startschot. Nieuwe plannen, goede voornemens, lijstjes, doelen. Met daarbij het gevoel dat we meteen moeten rennen. Maar dat wil ik niet. Niet om meteen “productief” te zijn en om volle bak van start te gaan.

Ik wil 2026 rustig beginnen en dit jaar minder haast hebben.

Marge

In mijn laatste Weekend Favorieten van 2025 schreef ik over marge, en daarmee bedoel ik lege ruimte in de agenda. Niet alles dichtplannen, maar ruimte laten en zo zo meer bewegingsvrijheid ervaren. Tijdens de afgelopen twee weken kerstvakantie had ik volop die marge. Weinig afspraken, geen haast. Juist toen voelde ik hoe goed dat me doet. Die weken maakten me iets duidelijk: dit wil ik vaker. Niet alleen in december.

Ruimte die nergens voor hoeft te dienen, behalve voor mezelf. Om te lezen, te wandelen, een podcast te luisteren of gewoon te doen waar ik zin in heb — zonder plan. Niet alleen in het weekend, maar ook doordeweeks.

Minder haast voelt als ruimte

In het afgelopen halfjaar merkte ik hoe haast zich ongemerkt in mijn dagen had genesteld. De afronding van mijn opleiding, werk, de verhuizing — ik stond continu ‘aan’. Het lukte me steeds minder goed om uit mijn hoofd te komen. Ik liep sneller dan nodig was. En ik zette dingen op mijn to-dolijst die best konden wachten.

Minder haast betekent voor mij niet dat ik niets doe maar dat ik bewuster kies waar ik mijn aandacht aan geef. Ik denk dat ik zo kan zorgen voor meer rust en slow living.

2026 geen lijst met doelen, maar meer aandacht

Ik ben sowieso niet van het maken van goede voornemens. Ik vind dat je op elk moment je iets kunt voornemen of een doel kunt stellen. Voor dit jaar heb ik dan ook geen grote lijst met doelen. Geen strak plan voor de komende twaalf maanden. In plaats daarvan wil ik aandacht hebben.

Voor mijn energie.
Voor mijn lijf.
Voor mijn huis.
Voor mijn familie en vrienden.
En voor de kleine momenten die anders makkelijk voorbijgaan.

Minder haast, meer gunnen

Misschien heeft het te maken met ouder worden. Ik beweeg toe naar mijn vijftigste en kijk daar met een goed gevoel naar. Het voelt als een mijlpaal, en tegelijk als een uitnodiging om mezelf iets te gunnen: rust. Toen ik afgelopen september 49 werd, beloofde ik mezelf om het komende jaar scherper te kiezen voor wat er voor mij toe doet.

Januari helpt daarbij. De rust van de kerstvakantie neem ik daarom graag mee het nieuwe jaar in. Buiten is het stil, de tuin slaapt en de dagen zijn kort. Het voelt vanzelfsprekend om mee te bewegen met die stilte, nog wat meer naar binnen gekeerd te zijn of te blijven en 2026 zonder haast te beginnen. Misschien wordt het geen jaar van grote veranderingen, maar wel van kleine verschuivingen. Van iets minder haast. Iets meer aandacht. Dat is goed genoeg voor mij.