Afgelopen had ik opleidingsdagen van het leertraject Persoonlijk Leiderschap voor Ontwikkelaars. Op de eerste dag bij de check-in zei ik eerlijk dat ik moe was. En niet zomaar een beetje moe. Nu, een aantal weken na de verhuizing, komt pas goed bij me binnen hoe hectisch het afgelopen jaar eigenlijk was. En als ik eerlijk ben, ook de periode daarvoor.

De finishlijn

Ik sta nog steeds zo ‘aan’. Misschien is het ook niet zo gek. De finishlijn lag midden augustus bij de verhuizing – die hebben we gehaald. Maar nauwelijks was dat achter de rug, of ik zat alweer volop in het werk en opleiding. Het was alsof er geen echte pauze bestond tussen de ene intensieve fase en de volgende. Geen hersteltijd en dus geen wonder dat mijn lichaam nu zegt: “Het is tijd om te vertragen”. Het is daarom fijn dat ik over twee weken een korte vakantie heb gepland.

Mijn cirkel van invloed

Een van de trainers vroeg kijkend naar de cirkels van invloed en betrokkenheid: Heb je invloed?” Mijn antwoord was: “heel veel.” Ik kan zelf bepalen waar ik ja of nee op zeg. En ik besefte me dat ik weer eens in een oud patroon was beland, en dat het tijd is om zelf het stuur weer in handen te nemen, bij te sturen richting meer balans – zodat ik me ook beter ga voelen.

Dat raakte me. Extra misschien, omdat ik een kleine twee weken geleden nog schreef dat ik in mijn 50e levensjaar meer rust wil. Het erkennen dat dit is wat er nu speelt, is de belangrijkste winst. Maar eerlijk is eerlijk: het is én blijft soms een uitdaging om goed bij jezelf te blijven in de wereld van nu.

Het bespreekbaar maken geeft ook ruimte

Toch heb ik direct al deze nodige stappen gezet en ik moet zeggen dat het bespreekbaar maken ook ruimte geeft.

• Ik heb mijn teammanager en een paar naaste collega’s verteld hoe ik me écht voel.
• Een bijscholingsmoment – gistermiddag afgezegd en in plaats daarvan vrij genomen.
• Mijn werkagenda voor volgende week ‘op slot gezet’. Er komen geen afspraken meer bij zodat ik voldoende tijd heb om me te focussen op de dingen die steeds mijn aandacht vragen voordat ik een weekje vakantie heb.
• Ik heb, over hoe ik me voel natuurlijk gedeeld met R. en ook met mijn familie en een aantal vriendinnen.
• Natuurlijk heb ik ook mijn privé agenda heb ik onder de loep genomen en een aantal avonden, weekenden geblokt. Daarnaast heb ik besloten om een aantal afspraken (die vooral in mijn hoofd zitten) door te schuiven naar een later moment, wanneer dat dan ook zal zijn.
• En ik heb R. ook gevraagd me te helpen in mijn grenzen te bewaken.

De zaag scherp houden

Dit blog is geen lijstje met tips of tricks. Dit is vooral een persoonlijke notitie, een manier om mijn gedachten even neer te leggen. Misschien voelt het alsof ik zomaar tegen je aanpraat – en wie weet herken jij er ook iets van in je eigen leven. Want gaan we niet allemaal door zulke fases heen?

Wat ik nu voel, is dat dit niet alleen voor de komende week geldt. Ook de tijd daarna zal vragen om rust, bewust kiezen en mild naar mezelf kijken. Het is verleidelijk om snel weer door te hollen, maar echt persoonlijk leiderschap gaat niet alleen over werk en prestaties. Het gaat óók over hoe ik in mijn privéleven aanwezig ben, hoe ik voor mezelf zorg en of ik de moed heb om op tijd stil te staan.

Stephen Covey noemt dat in zijn 7 eigenschappen “Houd de zaag scherp”: investeren in jezelf zodat je ook op de lange termijn kunt blijven geven en groeien. Die wijsheid klinkt zo eenvoudig, maar persoonlijk leiderschap vraagt in de praktijk om lef, om compassie en om telkens opnieuw te kiezen voor wat nu nodig is.

Daar wil ik de komende tijd mijn aandacht bij houden. Rust pakken waar het kan, mijn lichaam serieus nemen en blijven oefenen in nee zeggen. Niet als een strak plan of een perfect stappenlijstje, maar als een vriendelijk en liefdevol proces met mezelf.

Voor mij voelt vertragen niet als een stap terug, maar juist als de enige manier om weer echt vooruit te komen. Hoe ga jij om met periodes waarin je merkt dat het allemaal even te veel wordt? Ik hoor het graag in de reacties hieronder.