Nu de verhuisdrukte voorbij, mag ik van mezelf de tuin in! Eindelijk, ik heb me er zo op verheugd. Net als ons nieuwe huis, is een nieuwe tuin tegelijk ook een nieuw begin. De komende tijd ga ik schrijven over hoe ik van een bestaande tuin de mijne ga maken. Vandaag laat ik je eerst kennismaken met mijn nieuwe tuin.

Misschien herken je het wel: verhuizen naar een huis mét tuin, waar je meteen te maken hebt met een bestaande structuur en beplanting. Vaak niet helemaal jouw smaak. Bij mijn vorige tuinen was dat altijd zo, en met kleine ingrepen maakte ik ze over langere tijd stukje bij beetje eigen. Een nieuwe tuin zie ik dan ook een begin van een mooi nieuw tuinieravontuur.

Ik heb het hier steeds over mijn tuin, terwijl het natuurlijk onze tuin is – alleen laat R., met wat minder groene vingers, mij er vooral mijn gang in gaan. Hij ziet hoeveel plezier ik eruit haal, en omdat dit mijn blog is, blijf ik het gewoon lekker mijn tuin noemen!

Eerst nog even wachten met planten

Mijn handen jeuken om meteen rigoureus met de tuin aan de slag te gaan. Schep erin en hup, mijn eigen stempel drukken. Maar gelukkig weet ik inmiddels beter. Het is slimmer eerst eens rustig te kijken wat er allemaal groeit en bloeit. En dat is het mooie: we hebben de tuin al in maart bij de aankoop gezien, en ook in de weken erna nog een paar keer. Daardoor wist ik al dat er in het voorjaar heel veel mooie akelei bloeit maar weinig voorjaarsbollen. Sinds we eind juli de sleutel kregen, kan ik alles van veel dichterbij volgen. Tussen het klussen door, ging ik alvast op korte momenten op onderzoek uit in de tuin. En dit viel me op:

• er staat echt een zee van vrouwenmantel,
• veel planten staan dicht op elkaar, waardoor sommige in de verdrukking raken; onder het blad ontdekte ik zelfs nog andere planten die bijna helemaal overgroeid zijn,
• haagwinde voelt zich hier duidelijk thuis (en daar ben ik iets minder enthousiast over),
• én mijn favoriet, Verbena bonariensis, schittert prachtig in de border.

Intussen heb ik een lijst gemaakt met planten die in de tuin staan. De meeste kon ik herkennen maar een aantal heb ik geïdentificeerd met hulp van de app PictureThis. Ik had een proefperiode van een week geprobeerd en daarna weer opgezegd. Of het dus een heel handige app is, kan ik je niet vertellen.

De tuinindeling

Wat voor mij belangrijker is dan welke planten er precies staan, is de indeling van de tuin. Planten kun je immers altijd vervangen of opnieuw aanbrengen. Natuurlijk zou je de hele tuin ook rigoureus opnieuw kunnen ontwerpen, maar dat is vaak kostbaar en eigenlijk helemaal niet nodig. Gelukkig sluit de structuur van deze tuin goed aan bij mijn smaak. Om je een beeld te geven:

Vanuit de woonkamer stap je eerst een terras op, waarna een smal pad je naar achteren leidt met aan weerszijden borders vol planten. Helemaal achterin staat the shed, onze overkapping die ik liefkozend zo noem, met ernaast de prachtige appelboom waar ik elke keer weer blij van word. De erfafscheidingen zijn grotendeels groen, waardoor het geheel veel vriendelijker oogt dan alleen maar houten schuttingen. En ook al mogen er best nog wat tegels verdwijnen. Helemaal achterin ligt bovendien nog een – nu wat overwoekerd – deel dat ik graag wil aanpakken, zodat er een pad ontstaat en ik er mijn compostbak kan neerzetten.

Toch even de handen uit de mouwen

Al had ik me voorgenomen vooral te observeren, ik kan het toch niet laten om aan de slag te gaan. De haagwinde – ook wel ‘pispotten’ genoemd – had zich al flink tussen andere planten gewurmd. Ik ben dan ook begonnen met het weghalen ervan. Dat is een klusje want haagwinde is lastig te bestrijden en het is, zo weet ik intussen, ook een kwestie van een lange adem hebben.

Met veel geduld heb ik ze van de stengels gehaald om ze daarna zoveel mogelijk met de wortel te verwijderen. Er zat redelijk wat tussen kleine pollen bodembedekkers – die toch niet mijn smaak waren en heb ik alles tegelijk verwijderd. Belangrijk is om zoveel mogelijk wortels uit te graven en dat is redelijk gelukt. Het voelde heerlijk om zo’n eerste stap te zetten en de tuin beetje bij beetje meer eigen te maken. Het ziet er ook gelijk weer wat netter uit.

Wat je de komende tijd kunt verwachten

Dit blog is het eerste van een tuinserie ‘Van tuin naar thuis – een jaar lang meebewegen’ die ik ga schrijven over onze nieuwe tuin. In de komende weken ga ik aan de slag met volgende klusjes:

• voorjaarsbollen planten (die ik in april al kocht bij een bezoek aan Floratuin Julianadorp),
• aan de slag met het maken van een pad achterin de tuin,
• de compostbak een plek geven,
• en de tuinklusjes doen die in deze tijd van het jaar altijd nuttig zijn, zoals onkruid wieden en uitgebloeide bloemen wegknippen.

Hoe dat is gegaan en over andere plannen, daarover lees je eind september in mijn volgende blog.

Wil je niets missen? Abonneer je dan gratis op mijn blog. Je ontvangt dan automatisch een mailtje als er een nieuw artikel online staat. Inschrijven is makkelijk: laat je e-mailadres achter via de abonneerservice — rechts in het menu of onderaan mijn site bij ‘VOLG JANNEKES WERELD VIA E-MAIL’. Je e-mailadres gebruik ik alleen voor dit doeleinde.